Fiskepakkar

Hei bloggen! Eg lagar framleis mat.*

I sommar til dømes, har me ofte hatt fiskepakkar til middag.

Fiskepakkar - ein populær middagsrett

• Ta eit ark aluminiumsfolie og brett ut. Dander ein haug med følgande på midten:
  
• Grønsaker ein har liggande som bør brukast, eller som ein likar ekstra godt. Til dømes:
  Gulrøter i bitar
  Fennikkel i strimlar
  Vårlauk/purre/lauk/raudlauk
  Tomat i skjever
  Potet i skjever
  Søtpotet i stavar
  Sellerirot i stavar
  ...og so vidare og so vidare.
  Mengda grønsaker i kvar pakke bør vere ein haug som minimum tilsvarer storleiken på fisken.
  
• Nokre klattar med smør eller ein klunk olje kan også leggast over grønsakene. Enten som einaste saus, eller før ein heller på noko anna, til dømes:
  Pesto (2-3 ss minst, både over og under fisken)
  Ramslaukpure (2-3 ts minst, både over og under fisken)
  Paprikasaus, som til dømes den til 10 kroner frå Rema. Den vart overraskande populær i hushaldninga her, snart 2åringen elska den! Me brukte omlag ein halv pakke til 3 fiskepakkar.
  Soyasaus (ein dæsj eller 2)
  
• Fisk i porsjonsstykke. Min favoritt er torsk, laks og ørret har tilogmed butikkane med det skrantnaste utvalet. Me reknar omlag 2 per pers.
  
• Salt etter smak og behag, pepper, samt gjerne friske urter.
  

So pakkar ein inn heile haugen, og danderer foliepakkane ved sida av kvarandre i langpanne. Steik midt i omnen på omlag 200 grader - steiketid tek du på gefühlen etter tjukkelsen på fisk/mengda grønsaker/kor al dente du vil ha grønsakene osv. Men minst ein halvtime tek det nok. 

Tilbehør kan jo sjølvsagt vera poteter (kokte eller stappa) eller ris eller byggris eller kva som helst - men det er ikkje sikkert det trengs anna enn ein sitronbåt og skvisa over. 

(bilde kjem kanskje, om eg klarer å ta eit fint bilde av retten neste gong me lagar det)

*Men sidan me har pådratt oss to heilt fantastiske ungar sidan sist blir det ikkje nødvendigvis so mykje kjekk/kreativ/sjølvkomponert/bloggeverdig mat. Ei heller tid til å blogga om det - og verda treng heller ikkje vite kor ofte me, på grunn av ymse tidsklemme og liknande grunnar, har noko som har med pølse eller pasta til middag. 

Temaveke: FISK

Eg latar som det ikkje  er over eit år sidan sist, og berre fortsett som om denne bloggen aldri hadde hatt pause. Me har fått oss ein baby sidan sist, ei aldeles fabelaktig ita jente frå august. Nett no heng ho på magen til far sin medan han støvsuger, og eg nyttar høvet til å presentera eit prosjekt familien byrja på førre veke: Temaveke på middagsfronten. Førre veke var vegetarisk/suppe, denne veka er temaet: FISK

Fiskekokeboka (noko å ynskja seg til jul, kanksje?) er eit strålande verk. Eg kan ikkje hugsa om eg har skrive om den før, men den er verkeleg super. Eg tek den fram med jamne mellomrom - og særleg dersom eg har vore i ein ordentleg fiskebutikk eller bra fiskedisk utan å ha ein konkret plan for kva eg skal laga. Boka er inndelt etter framgongsmåte (kokt-stekt-bakt-gryte osb), og alle oppskriftene har med forslag til andre fiskeslag som fungerer til oppskrifta.

Og slik ser fiskeveka vår ut:

Måndag: Ovnsbakt steinbit med potet og gulrøtter.
Tysdag: Torsk i  raud karri frå fiskekokeboka - i risotto/grytevariant
Onsdag: Endå enklare ørretpanne med laks
Torsdag: Restar
Fredag: Sushilunsj* med barselsgruppa, fiskesuppe heime
Laurdag: Bacalo
Sundag: Det beste frå Ravnkloa som me skal kjøpa på laurdag.

Endå enklare ørretpanne med laks

• Eit stykke fisk (laks eller ørret) pr pers
• 1-2 store eller 2-3 små sjalottlauk
• Ca 20-30 cm av ein slank purre
• 1 beger lettrømme (eller seterrømme, creme fraiche, kesam….)
• Olje til å surra i
• Smak - eg brukte  1-2 ss fiskesaus og ein dæsj mangoedikk frå oliviers
• Evt salt og pepper

Oppskrifta er inspirert av "enkel ørretpanne" frå Fiskekokeboka - men den inneheld blant anna kvitvin og fløte og det hadd eg ikkje. Eg las gjennom oppskrifta, lukka boka og gjorde dette:

Surra sjalottlauk og purrelauk i litt olje med fiskesaus og mangoeddik på ganske sterk varme slik at dei får litt farge og blir mjuke. 

Skrudde ned varmen og rørte inn eit beger lettrømme. Lot det koka inn litt. 

La i eit fiskestykke per pers og lot det bli gjennomvarmt. 

Serverte med kokte poteter. Det tok akkurat litt mindre tid enn det tok å koke 4 mandelpoteter, og det var GODT! Eg anbefaler til alle som likar fisk, likar purre og likar kjapp middag. 

*Sabrura sushi har moglegeins det dummaste namnet eg nokon gong har høyrd på ein sushistad, men den har fleire gode sider også: staden ligg midt på eit kjøpesenter, like ved amme&stellerom - og det er plass til mange barnevogner og babyar der. I tillegg har dei sushibuffet med masse deilig sushi + nokre varmrettar som satay-spyd og vårrullar til ein akseptabel pris. Og det synes eg er tommel opp!

re-laks

Ein inkognito Fusing poserer med laksaskjorta og serveringsbrett:

Det er ikkje god å vita kva ein skal meina om oppdrettsnæringa. Eg har ikkje sett meg ordentleg inn i saka, so eg veit ikkje kva eg burde gjere. 

Men dette veit eg: Dei kjekke porsjonspakka stykka frå frysedisken er ein rask og deilig middag. Hvis ein har gløymd å ta dei ut av frysen går det veldig fort å tine dei i ein lunka vatn (utan å opne pakka!).

Ein naturellvariant. 

Laksestykka treng verken lang tid eller noko særleg dilldall for å bli bra, men det hender seg at eg får ånda over meg til å gjere noko meir med dei rosa fiskestykka. I vinter har eg kokkelurt saman to deilige marinadar som også kan bli ein god saus. 

Wasabimarinade

• 1-5 cm wasabipasta frå tube
• klunk olje
•  ein del soyasaus
• liten dæsj fiskesaus
• klype sukker
• sitronskvis/ dæsj sitronsaft

Servert med enkel salat og ei blanding av heil havre, kvit og brun quinoa.

Appelsin og rosmarin-marinade

• appelsinsaft (eit par ss hvis saft frå butikk, safta av 1/2-1 frukt hvis ferske appelsiner
• klunk olje
• finhakka fersk eller tørka rosmarin
• dæsj soyasaus
• dæsj eplesidereddik

Servert med byggris, agurksalat og lettsteikte grønsaker. 

Framgongsmåte for begge: 

Ha alle ingrediensane i ein bolle og visp dei veldig godt saman. Smak til den riktige balansen mellom salt (soyasaus), syre (sitron, eplesidereddik) og smaktilsetjingane. 

Legg fiskestykka i marinaden, og la ligge. Gjerne lenge. Snu nokre gongar. 

Set varme på steike- eller grillpanna, og legg fiskestykka i når panna er varm. Steik til du ser det forandrar farge nederst og snu. Det beste er når det er ei brun, litt sprø steikeskorpe ytst, men framleis mørkerosa i midten. Det tek ikkje mange minutta! 

Legg til side fiskestykka, hald dei gjerne varme hvis dei må venta litt. 

Ikkje skru av steikepanna, men hell i marinaderesten. Klæss i ein dæsj kesam eller liknande og gjerne litt smør. Visp godt til det blir jamnt og tjukt og kanskje litt skummande. 

Server med salat eller grønsaker, og ditt favorittilbehør. Som det kjem fram av bileta er ymse korn ein favoritt her i huset. 

Slik ein sik!

Då eg kom inn døra heime etter ei hard treningsøkt (ja, faktisk!) i kveld visste eg ikkje kva for ei delikatesse som venta meg. Eg forstod det heller ikkje då eg fekk auge på den heller.

Denne fisken har lugge vakuumpakka inst i det kaldaste skapet sidan før jul. Det er ein varmrøykt sik frå Femundfisk som var ein del av den fabelaktige matpakka Henningen fekk i julepresang frå jobben. Heil, tradisjonsrik, rett og slett flott.  

Me har ikkje snakka so mykje om den fisken før, og no skal eg koma med ein innrømmelse som eignentleg er litt flau: Eg var litt redd for den fiske.  Eg trudde nok den kom til å vere god, men eg grua meg litt til å ta den fram. Kanskje  kom til å vere litt tiltak å reinse den. Kanskje er den ram og tilvenningskrevjande som rakfisk? Kanskje kryr den av mjuke små bein, som nubbesild? Alle desse tinga er sider av fisk som gjer meg litt feig. Fiskefeig. 

La oss sjå litt meir på han:

Lekkert dandert på serveringsfat, med rå lauk og lekker kålrabistappe. Alt var klart då eg kom heim frå trening, og eg var skrubbsvolten. 

Vakuumpakka var opna.

Det var ingen veg tilbake. 

Eg tok kniven fatt, og byrja å reinse av skinnet. Skjela var intakt, og skalet viste seg å gå lett av i store, stive flak. Under openberra fiskekjøtet seg, med kvit og rosa farge som minna om rakfisk men med fast kjøt. Den var rett og slett fastare i fisken (hø, hø).

Og smaken? Nydeleg! Ikkje for salt, ikkje for røykt. Rett og slett ein mild og snill og nydeleg røykt fisk.
Kombinasjonen mellom den fine røyksmaken, den milde og deilige kålrabistappa og skarp rå lauk var rett og slett fabelaktig. Eg kunne nesten ikkje kontrollera superlativa.

Slik ein sik har eg vel aldri smaka før! For ein flott fisk! 

So finn du ein heil, varmrøykt sik frå Femundfisk veit du kva du har å gjere.

Introducing: HAI

"Har du smakt hai?" spurde eg ein av dei andre barske nordlendingane som jobbar i Ravnkloa.

Eg var der for å kjøpa flyndrer til fredagsmiddagen, men medan ein av dei barske, hyggelege nordlendingane førebudde flyndrene til meg lot eg blikket fara over utvalget i fiskedisken.
Og der låg den oppskårne haien, med finnen dandert til pynt.

HAI!

I utgongspunktet var eg litt skeptisk til hai, sjølv om eg ikkje hadde nokon spesiell grunn til det (utanom historier om islandsk rak-hai), og etter forsikringar frå begge dei barske nordlendingane fekk dette bleikrosa stykket rovfisk fekk bli med heim.

Litt skeptisk, mest nyfiken

Etter anvisning frå nordlendingane steikte eg haien fyrst i panna, og sidan i omn på 180 grader i underkant av 10 minutt. Den måtte for all del ikkje bli gjennomsteikt sa dei, so det unngjekk me. 

Diverre fekk eg ikkje noko godt bilete av den ferdigsteike haien, berre dette oversiktsbiletet av mix & match-fiskerest-tallerkenen som utgjorde laurdagsmiddag:

Sitronbåt, hai, steikt brosmebit med ravnkloas fiskekrydder, og dolmades inspirert pakke av spinataktig grønnsak frå fruktkorga, fylt med flyndrerest og hakka kvitlauk & bladpersille med sitron, salt og pepper.  Restar av ertepure, liten dæsj ramslaukpure, ris&villris.

I tillegg til eksperimenteringa med haien var måltidet basert på restar frå dagen før -  og alt i alt vart det eit fortreffeleg måltid. Flyndrepakkane og haien spelte hovudroller. Det var litt som måten skodespelardebutantar tidvis speler fletta av etablerte folk. Fy flate so bra fisk haien er! Den minnar om tunfisk i konsistens og samk, men er likevel heilt annleis. Litt mjukare, litt saftigare, litt syrlegare kanskje? Uansett var det ein hit.

Moralen er: Får du kloa i litt hai treng du ikkje tvila. Kjøp han, ta han med heim. Et han. 

PS. Denne vitsen fortalde onkel Ove til meg då eg var lita:

Ein hai kom svømmande bortover havbotnen. Då møtte han litt sand. 

"hai, hai!" ropte sanden. 

"heisann!" svarte haien. 

Fisk til ein skokk!

Mesteparten av tida er Loddgarden i Melhus ein ganske vanleg, roleg gard i Melhus. Men ikkje no! No er det snart festivaltider, og det kjem stadig fleire til I dag kom eit lite lass orkestermusikantar også, i tillegg operasongararane, teknikararane, frivillige sjauarar, badstubyggarar og fleire til - so i dag var me ikkje mindre enn 18 til bords. Det er festivalforpleining, det!

Gislaug har tatt frisørbuksa på. 

Det var ei lita stund i dag tidleg, då det gjekk opp for meg akkurat kor mange eg skulle laga middag til, at eg kjente eit snev av stress. Men det enkle er ofte det beste, so eg tenkte langpanna og eg tenkte lauk, paprika, fisk og tomatsaus. Heldigvis var Henningen med og handla so me var to hovud som tenkte ut fiskemengda. Og då vart det gjort.

Loddgardens fiskemiddag for festivalfolk

til ca 20 personar.

• 8 lauk
• 7 paprika
• 4 pk frossen torsk a 900 gram
• 6 boksar hakka tomater
• Laupstikke frå hagen
• Salt, pepper, og krydderet som er for handa

Legg fisken i botn av 2 langpanner.

Del lauk i båtar og paprika i strimlar, og fordel utover.

Hakk opp laupstikke og dryss over, salte og pepre.

Hell over tomatboksar, tre i par langpanne.

Set i omn med varmlufta på, og ca 200 grader.
Det stod om lag ein time og eit kvarter, men fisken var frosen då eg sette det inni, so om filetane er tinte treng det nok mindre tid. 

Me hadde kokte poteter til, eg kokte 5 kg fine nypoteter, og det var rikeleg. Det var rømme til og, som gjorde seg utruleg godt. Særleg den eine rømmen, som det var rørt riven peparrot inn i! Sterkt og deilig, men litt for sterkt for dei som ikkje var førebudd på det, smilefjes. 

Langbordet har plass til tolv, so me åt i to omgangar. Det er ikkje ofte eg et middag medan ein strykekvartett øver i naborommet. Det  kallar eg taffelmusikk!

Alle blei mette, og dei sa det var godt utan at eg hadde spurd fyrst. Det tek eg som eit godt teikn!

Det er kjekt å ta utfordringa og oppdaga at eg kan, men eg trur ikkje eg skal satsa på å bli industrikokk med det fyrste. 

Ettermiddagskaffi for cellisten med festivalens flottaste namn: Ivan Valentin

Medbrakte, sjølvsådde kornblomar i kveldssola. 

Middaglaging minutt for minutt - eit realitykonsept

Liveblogging! Noja, kanskje ikkje heilt, men det er i alle fall skrive undervegs. Klokka er 17.00, Henning er på veg heim og han har kjøpt steinbitfilet.

Eg har konsultert med kjøleskapet og internetten, og funne ut at eg skal steika den, moglegeins med pankosmular og i alle fall med masse krydder. So skal eg laga ein saus/stuing med sider, sennep og spinat. Og sitrontimian, sidan eg har ei stor plante eg knapt har brukt.

Men aller fyrst skal eg rydda kjøkenet dødsfort.

17.14. Okei, no er oppvaskmaskina tømt og fylt igjen, benken er rydda, og eg må berre tørka over benkeplata før eg går i gong med å reinsa spinat.

17.22. Henning er på bussen, og eg oppdagar at spinaten er frossen. Interessant.

17.32. Eg tok feil, Henning kom heim tidlegare enn eg trudde. Spinaten er ferdig reinsa, fiskefiletane er skylt og eg må ta stilling til kva eg skal gjere med resten av dei grøne på biletet eg tok pre-spinatrens.

17.35. Pepper, cayennepepper, paprika, køfteblanding og ein dæsj gurkemeie for the fun of it. Og panko-brødsmular. 

17.51

Broccoli, vårløk og spinat er surra i sennep og sider. Dei er møre og straks ferdige. Fisken derimot, som er steikt for kort på for lav varme sånn at pankosmulane kun er marinert i olje og ikkje blitt brune, treng å stå litt lenger i omnen før den er klar til å etast. 

18.00 No byrjer Dagsnytt 18. Eg er so svolten at eg er rastlaus. 

18.26 Takk for mat. Det var litt godt, men eg hadde ikkje hjartet heilt med då eg steikte fisken. Det tek eg sjølvkritikk for. No skal me drikka kaffi og høyra resten av Dagsnytt 18. 

Over og ut. 

Flott fisk

Dagens oppskrift er ein vinnar. DU HENDELSE FOR EIN GOD MATRETT!

Fyrst, bakgrunnen: På laurdag kjøpte eg ein bukett friske rosmarinkvistar på Middelhavet, ein av favorittbutikkane mine i Trondheim. Eg trong fersk rosmarin til å stappa inn i ein kylling. Eg brukte fire stilkar i kyllingen, og so hadde eg 30 att. Det er omlag 30 fleire friske rosmarinkvistar enn eg bruker å ha på kjøkenet.

Men heldigvis for meg kunne kom eg over ei heilt fantastisk oppskrift med rosmarin. Christopher Sjuve, som eg likar på facebook, inkluderte denne oppskrifta i vekesmenyen sin, og eg lot meg freista. FLAKS!
Innebygginga vart litt dustete, men det går an å trykka på biletet for å få fram oppskrifta i eit nytt vindauge der det ikkje er skrift på skrifta.



Eg hadde ikkje noko egg, men eg skylte filtane og lot dei vere fuktige, og når eg dytta på nøtteblandinga med hendene hang det bra fast. Det som datt av, og resten som var att på tallerkenen, steikte eg litt lenger og helte over porsjonane våre til slutt.

Me serverte denne fantastiske fisken med ei krema potetstappe med olivenolje og fløyte, og med nokre grønnsaksrestar som stod i kjøleskapet.

Kjøp torsk. Hakk nøtter, rosiner og rosmarin. Steik i smør. Bli glad.

Moqueca de peixe - fyrste forsøk

Då eg var 15 reiste eg til Salvador, Bahia, Brasil med CISV, ein ferie-utvekslingsorganisasjon for born og ungdom. Me var 8 norske og 8 brasilianske jenter i alderen 13-16, og det var 5 veker med intens vennskapsbygging, intrigemakeri, noko turistaktige opplevingar og innsikt i heilt vanleg øvre middelklasseliv i Brasil.

I går var eg litt høg på livet då eg skulle legga meg, og i staden for å sovna låg eg berre og tenkte på Brasil, og då særleg den brasilianske maten. Sære ting, som heile, friterte små krabbar (som eg trur heitte siri) og ein sjømatsalat med små tentaklar som gjorde meg skeptisk. Tunge ting som feijoada eller acaraje, der det fyrste er ulike typar kjøt og bønner og det andre er friterete bønne- og rekebollar. Eller farofa som eg sølte ned i utringinga på julaften. Heldigvis er det berre eit tørt, noko grovkorna mjøl - so eg reiste meg berre diskret opp og rista det ned på bakken, heile vegen inni kjolen (me var ute).

Og so var det ikkje minst søte ting! Som brigadeiro, deilige sjokoladetrøflar. Eller is i alle typar.  Men det aller beste brasilianske matminnet er uansett dette: Moden, saftig og søt mango rett frå treet, på bassengkanten i hagen til Luiza.